Jezelf als beste vriend. Hoe heerlijk is dat?

Mijn dochter loopt stage in Amerika. Gewoon een half jaar de "American way of life". In Washington D.C. Nou ja, een klein dorpje daar vlakbij. Maar met 20 minuten met de metro ben je er. In het hart, in het machtscentrum waar onze "vriend" Trump, van alles bedenkt en regelt. Hoe cool is dat? Hoe gaaf is dat? Dat zou je denken toch?

En toch had ik haar de eerste weken best wel eens aan de telefoon, dat ik duidelijk hoorde dat het allemaal niet zo meeviel. Want je woont daar in je eentje. Je kent niemand. Je moet nieuwe relaties opbouwen. Een bestaan voor een half jaar. Dat valt niet mee. Natuurlijk lig je dan als moeder wel eens een nachtje wakker. Ik maakte me zorgen. En na enkele dagen dacht ik: sjeeees, wat een prachtige levensles is dit. En die krijgt zij gewoon al op haar 19e. Leren leven met jezelf. En leren dat dat leuk kan zijn. Dat alles wat daarbij komt dan alleen maar winst is. Waardoor je hele andere keuzes gaat maken dan als je denkt dat je afhankelijk bent van een ander (of anderen) voor je persoonlijke geluk. En serieus, zij ging er alleen op uit. Een filmpje pakken, een trail lopen, bezoekjes aan de stad. Inmiddels, na enkele maanden, heeft ze mensen leren kennen. Dus soms kan ze ook wel weer delen. Maar ze weet nu dat het alleen óók goed toeven is. Of in elk geval: dat het kan en dat je "eigen zelf" uiteindelijk misschien wel het beste gezelschap is.

Natuurlijk zijn wij mensen sociale wezens. Wij houden ervan om met elkaar te zijn. Alhoewel, ik ken toevallig een paar mensen die dat helemaal niet zo ervaren:-). Maar de meeste mensen schaar ik toch wel onder dat sociale-wezen-verhaal.

Desalniettemin ben ik deze week alleen op workation in Bloemendaal. Hip hè? Haha, nou ik zie anders verder NIEMAND die dat in zijn uppie doet hier. Dus zo hip is het niet. Ik in m'n eentje dus. In een caravan op een camping waar je kan genieten van de stilte en de rust. Aan zee.....Waar alleen nog een aantal Duitsers her en der verspreid in een duinpan kamperen. Ik zie ze niet. Ik hoor ze niet. Ik geniet van de stilte. Ik geniet van de rust of van m'n JBL-speakertje wat m'n eigen muziekjes draait. Gewoon een week lang doen waar ik zin in heb en een beetje werken. Al dat achterstallig onderhoud én ook de voorbereidingen voor het najaar. Tussendoor wandelen, de zee zien, door de Kennemerduinen, een beetje mijmeren, een wijntje, een kaasje....in mijn eentje (uit) eten en doen waar ik zin in heb. Soms dingen, gedachtes en emoties toelaten. Waar je normaal niet zoveel aan denkt. Die komen nu vanzelf.

En dat alles zonder zweverig te willen zijn. Zonder wortels onder mijn voeten in de grond te voelen groeien, of naar je innerlijke kind te moeten graven of je kern te gaan afpellen.........Ook ik kan op dat soort taal soms wat allergisch reageren:-). Gewoon simpel en eerlijk: met alles sores, ellende en ook de kwaliteiten die je meezeult leren leven. Of zelfs genieten van en met jezelf!

Ik heb het pas op latere leeftijd ontdekt maar doe het al best een aantal jaar. Wat een groot goed is dat. Iets wat ik iedereen toewens. Pak een paar dagen per jaar en probeer ergens alleen heen te gaan. Om te leren leven met jezelf. En vanuit dat aspect ga je hele andere keuzes maken. Want een keuze maken omdat je bijvoorbeeld niet graag alleen bent is een hele andere keuze dan doen wat jij echt wilt. Ja, dat is écht iets heel anders. Maar daar ben je je niet altijd bewust van.

En is dat dan altijd GE-WEL-DIG?? Nee joh! Natuurlijk niet. Je komt jezelf tegen. Je denkt opeens aan allemaal dingen die je jezelf, in de waan van de dag, niet toestond. Je huilt soms, maar nu echt. Je baalt soms én je wordt milder ten aanzien van irritaties die je hebt bij sommige mensen. Gewoon door even een ander perspectief te hebben. Je venster te verbreden en je gedachtes helemaal de vrije loop te laten.

Maar serieus: ik lach hier gewoon ook keihard om mijn eigen grappen in mijn hoofd. En ik geniet!

PS. Ik speel wel een beetje vals want morgen sluit een goede vriendin bij mij aan en plakken we er nog een paar dagen echte vakantie aan vast.